siirleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
siirleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Kasım 2011 Pazartesi

KENDİM İÇİN YAŞAMIYORUM

hayatı kendim için yaşamıyorum. ve korkmuyorum 
hiç birşeyden. başıma gelecekleri de biliyorum. 
herşeye rağmen düşmana inat yaşayacağız.
Yarın bizim çünkü...
yılmaz güney

canlar hepinizin yüreğine sağlık..sevgi işte böyle büyük bir güç ki bütün canlar burada paylaşımı göstererek o sevgiyi daha da güçlendirmişler...zaten paylaşıldıkça çoğalan ve büyüyen en güzel varlık sevgi değilmidir...
saygılar canlar...

Bu Alemde Kral Tanımam!

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlügü yaşadınmı 
Bir garibanın elinden tutupta hiç kadere rest çektinmi 
Alçağın adisine ispiyoncusuna kurşun yağdırdınmı 
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam 

Sen zevkini sefanı sürerken ben hayat okulunu okuyordum 
Sen elin cilalı mermer taşlarında kibar beylerlen dans ederken 
Ben hergün azraillen dans ediyordum 
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam 

Sen sıcak yatağında rahat uyurken 
Ben ise parçalanmış vucudumun acısıyla mahkeme duvarlarına 
Yaslanmış,gelmeyi bilmiyen karanlığı bekliyordum 
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam 

İdam sehpasında bir mahkum yaşamayı ne kadar çok istiyorsa 
Bende seni o kadar çok seviyorum.. 
Aşıma katmadım haram,güzel çirkin aramam 
Yanlış yapanı tanımam... bu senin içinde geçerlidir gülüm 
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam..!

Eskiden Bilmezdim Yalnızlığı

Eskiden bilmezdim yalnızlığı
Bir ağaç nasıl yalnız değilse ormanında
Bir çiçek kendi dalında
Eskiden bilmezdim yalnızlığı

Yalnızlığın içinde
Şimdi yalnız, yalnız mıyım
Kopuk muyum dalımdan
Uzağında mı kaldım ormanın

Yılmaz Güney

Kim

Kimdir… Sardunyayı, yasemini 
Ve hanımelini sevmeyen 
Kimdir… Gül fidanlarını kıran 
Akşam seflarına saldıran 
Kimdir… İncir kuşlarını 
Kumruları yok sayan 
Kimdir… Erik ağaçlarından 
Kiraz ağaçlarından 
O ağaçların çiçek açmalarından korkan 
Kim… 

Yılmaz Güney

MUTLU OLMA ŞANSI

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili 
biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü 
üzüntümüz, acısını acımız yaptık çünkü.
Dünyanın öbür ucunda hiç tanımadığımız 
bir insanın gözyaşı bile içimizi parçaladı.

Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...
Yüreğimizin zayıflığı kimi zaman 
hayat karşısında bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir 
insanın insana yanması sevgili...
Ne güzeldir bilmediğin birinin derdine üzülebilmek ve çare aramak.
Ben bütün hayatımda hep üzüldüm, 
hep yandım.

Yaşamak ne güzeldir be sevgili...
Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...
Ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın

Sevgi ve Sen...

Sevgi ne demek bilen varmı, 
Nerden bileceksiniz sevgiyi, 
Sevgiden anlarmısın, benim gibi, 
Sevgiyi severmisin, benim gibi, 
Ama nerden bileceksinki sen sevgiyi, 
Benim kadar sevseydin sevgiyi, 
Belki o zaman anlardın sevginin önemini.... 

Yılmaz Güney

Sevgi ve dostluk


Kavgayı, bir yaprağın üzerine yazmak isterdim sonbahar gelsin yaprak dökülsün diye 

Öfkeyi, bir bulutun üzerine yazmak isterdim yağmur yağsın bulut yok olsun diye 

Nefreti, karların üzerine yazmak isterdim güneş açsın karlar erisin diye 

...Ve dostluğu ve sevgiyi, yeni doğmuş tüm bebeklerin yüreğine yazmak isterdim onlarla birlikte büyüsün bütün dünyayı sarsın diye 

Canım, Sevdiğim, Yüreğim...

1-
Canım, Sevdiğim, Yüreğim...

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...
Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.
Damla damla birikiyor insan. Damla damla sevgili...
Bir gün akıp gideceğiz hayata...
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.
Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde.

2-
Eskiden bilmezdim yalnızlığı 
Bir ağaç nasıl yalnız değilse ormanında 
Bir çiçek kendi dalında 
Eskiden bilmezdim yalnızlığı 

Yalnızlığın içinde 
Şimdi yalnız, yalnız mıyım 
Kopuk muyum dalımdan 
Uzağında mı kaldım ormanın
Eskiden bilmezdim yalnızlığı 
Bir ağaç nasıl yalnız değilse ormanında 
Bir çiçek kendi dalında 
Eskiden bilmezdim yalnızlığı 

Yalnızlığın içinde 
Şimdi yalnız, yalnız mıyım 
Kopuk muyum dalımdan 
Uzağında mı kaldım ormanın

3-
Hayat bize mutlu olma şansı
vermedi
Biz kendimizden başka
Herkesin üzüntüsünü
Üzüntümüz,
Acısını acımız yaptık.
Çünkü Dünya'nın öbür ucunda,
Hiç tanımadığımız bir insanın
Gözyaşı bile içimizi parçaladı...
Kedilere ağladık
Kuşların yasını tuttuk.
Yüreğimizin yufkalığı
Kimi zaman hayat karşısında
Bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir
İnsanın insana yanması
Sevgili...
Ne güzeldir bilmediğin birinin
derdine üzülmek ve çare aramak.
Ben bütün hayatımda hep
Üzüldüm, hep yandım..
Yaşamak ne güzeldir be sevgili
Sevinerek, severek, sevilerek,
Düşünerek...
ve o vazgeçilmez sancılarını
Duyarak hayatın

KÖPRÜ

Sevgili 
yetmiyor 'sevgili' sözü 
tek başına. Karşılamıyor 
içimi dolduran duyguyu. 
Oysa ben 'sevgili' 
derken neler 
düşünüyorum bilsen. 
Sonsuz, bir güneş 
bir yudum rakı 
çiçeğe durmuş ince bir 
bahar dalı 
oğlumun sıcak yanağı 
anamın acılı gözleri 
babamın tütün kokan eli 
evimizdeki kuş 
yarının güzel günleri.
Anlatılması güç binlerce 
duygu ve sen... 
İşte sen 
beni hayata bağlayan 
en güzel köprüsün; 
köprülerin en güzelisin. 
Sevgilim... Güzelim... 
İnsanı yaşatan 
içimizdeki hayat böceğidir. 
O ölürse 
hayatımızın da tadı biter. 
O sakın ölmesin 
yaşat onu.

BİR GÜN


Hangi zorluğu 
yenmemiş insanoğlu. 
Hele taşıyorsa içinde 
bu insanca sevgiyi. 
Güzel günler 
zorlu duraklardan 
geçer sevdiğim. 
Damla damla 
birikiyor insan. 
Damla damla sevgili... 
Bir gün 
akıp gideceğiz hayata. 
Duvarlar yıkılacak, 
açılacak bütün kapılar 
bilesin. 
Benim yüreğim 
sensin şimdi 
seni vurur durur... 
Ve yine damla damla 
çoğalıyorsun içimde.